ვინაიდან დრომაც აჩვენა, რომ სკოლებისთვის არაფერი, არც შენობა და მატერიალურ ტექნიკური ბაზა, არც ისტორია, არც ადგილმდებარეობა, არც გამოყენებული სახელმძღვანელოები არ არის ისე მნიშვნელოვანი როგორც მასწავლებლების კორპუსი, მათი კვალიფიკაცია და მოტივაცია.

ეს ოლიმპიადა სავარაუდოდ საგნების ცოდნასთან ერთად  გადაცემის მეთოდებისა და საშუალებების, ბავშვებთან მუშაობის მიდგომებსაც  უნდა მოცავდეს და იძლეოდეს მიმართულებებს მასწავლებლებისათვის, რომლებსაც ექნებათ ოლიმპიადაში მონაწილეობის სურვილი, რა ისწავლონ და როგორ მოემზადონ გამარჯვებისათვის.

გასაგებია, რომ მასწავლებლის სიკარგეს ეს ოლიმპიადა სრულად ვერ შეაფასებს, მაგრამ ის ჯერ ერთი გამოყობს მათ ვისაც უნდა განვითარდეს და დახვეწოს საკუთარი დონე, ასევე დაეხმარება მათ მუდმივად იმუშაონ საკუთარ თავზე. უწყვეტად ისწავლონ რის გარეშეც ძნელი იქნება მუდმივად უკეთესი ხარისხით ასწავლონ.

რაც შეეხება დროშების საკითხს. აქ რამოდენიმე ფაქტორია მნიშვნელოვანი:

ა) სკოლის წინ აღმართული ქართული დროშები ძალიან ლამაზი სანახავი და შთამბეჭდავი იქნება. ის შორიდანაც გამოჩნდება და ადამიანები რომლებსაც ამ სკოლის წინ უწევთ სიარული სხვა ნაირად განეწყობიან სკოლის მიმართ.

ბ) მშობლებისთვის უფრო თვალსაჩინო იქნება სკოლის დონის ამაღლება როცა ის ხედავს როგორ მატულობს სკოლის წინ დროშების რაოდენობა.

გ) ერთხელ აღმართული დროშის დაშვება ძალიან დიდი უხერხულობა იქნება სკოლის ადმინისტრაციისათის. და ისინი ყოველთვის ეცდებიან არ შემაცირონ დროშების რაოდენობა სკოლის წინ არამედ პირიქით დაარწმუნონ სხვა მასწავლებლებიც მოემზადონ და მიიღონ მონაწილეობა ოლიმპიადაში. და ნელ-ნელა გაზარდონ ოქროს მედალოსან მასწავლებელთა და სკოლის წინ აღმართულ დროშათა რიცხვი.

დ) ბავშვები კიდევ უფრო მიეჩვევიან და შეიყვარებენ დროშას, რაც მათ შესაძლოა ასეთი დროშების აღმართვის სურვილს მომავალში საკუთრი სახლების წინაც გაუჩენს.

ე) ეს აგრეთვე ხელს შეუწყობს ორგანიზაციების წინ დროშების აღმართვის კულტურის დამკვიდრებას რაც ბევრ ორგანიზაციას დაეხმარება ცოტა მეტი იფიქროს იმაზე თუ რისი გაკეთება შეუძლია საქართველოსთვის. ყოველ შემთხვევაში იმედი გვაქვს რომ ასე იქნება.

არა და არ უნდა იყოს რთული ამის გაკეთება. უბრალოდ საჭიროა ამ ჯგუფების პოტენციურ დონორებთან მუშაობის სხვადასხვა მრავალჯერ აპრობირებული მეთოდების მოძიება, სისტემატიზირება და სკოლების დირექტორებისთვის სწავლება, მათი საქმიანობის შეფასების და მათი წახალისების ერთ ერთ კრიტერიუმად სწორედ სკოლისათვის ამ მეთოდებით მოზიდული სასხსრების მოცულობის აღება, უფლების მიცემა სკოლის დირექტორებისთვის სამეურვეო საბჭოსთან შეთანხმებული პოლიტიკით განკარგოს ეს სახსრები და მიმართოს ისინი უპირატესად პედაგოგების წახალისებასა და სტიმულირებაზე.

პოტენციური დონორების ამ კონკრეტულ ჯგუფებთან მუშაობის მეთოდები კი მართლაც ძალიან ბევრია;

მაგალითად:

თითქმის ყველა სკოლას და სასწავლებელს ყავს ისეთი წარმატებული კურსდამთავრებული, რომელიც სიამოვნებით დათანხმდება გარკვეული მეურვეობა გაუწიოს სკოლას. სკოლები ხშირ შემთხვევაში არ ფლობენ ორგანიზებულ მონაცემთა ბაზების კურსდამთავრებულების, მათი საქმიანობის და წარმატებების შესახებ. თუ სკოლები ეცდებიან ეს ადამიანები უფრო აქტიურად ჩართონ სკოლის ცხოვრებაში, მოიწვიონ ისინი ბავშვებთან შესახვედრად, დაკიდონ მათი სურათები კელდებზე მოკლე ისტორიით, შესთავაზონ მათი სახელობის კლასების გაკეთება, ჩართონ ისინი სკოლის სამეურვეო საბჭოს მუშაობაში. ის ადამიანები სულ უფრო მეტად იგრძნობენ ვალდებულებას სკოლის და მისი მომავალი აღსაზრდელების მიმართ. დახმარების მოცულობაც ნელ-ნელა გიაზრდება.

მშობლებთან მუშაობის მეთოდებიც ბევრია. თუმცა რა თქმა უნდა არა ისეთი ახლა რომ მუდმივად აგროვებ 2-3-5 ლარს სხვადასხვა მიზნობრიობით. შესაძლებელია სხვადასხვა სერვისების ჩამოყალიბება სპეციალურად მშობლებისათვის, რაც პირველ რიგში მათ საინფორმაციო უზრუნველყოფას გულისხმობს მათი შვილების მოსწრებისა და დასწრების შესახებ. შეიძლება გაკეთდეს ინფორმაციის საბაზისო, სრული და დამატებითი პაკეტები შვილების შესახებ, მათი ნიშნების, დასწრების მაჩვენებლებლებით, ასევე მათი ქცევის დახასიათებებით, კლასგარეშე განვითარების შესახებ რეკომენდაციებით და ა.შ. ამ საინფორმაციო პაკეტებს რა თქმა უნდა უნდა ქონდეს ღირებულება. შემოსული სახსრები კი ასევე პედაგოგთა წახალისებაზე, სწავლის პირობების გაუმჯობესებაზე უნდა იხარჯებოდეს.

ამის გარდა კარგად შეიძლება აეწყოს მშობლების მხრიდან სკოლის საჭიროებებისათვის თანხმების შემოწირულობების შედარებით ცივილიზებული სისტემა. თუ  მშობლებისგან მიღებული თანხმების მოცულობა ასევე მათ ხარჯვის მიმართულებები გამჭვირვალე იქნება, ამან შესაძლოა ბევრ მშობელს შეუქმნას მოტივი დაეხმაროს სკოლას. ამის სწორად კეთების მეთოდებიც ბევრი არსებობს. მათი შერჩევა, კარგად ჩამოყალიბება და დირექტორთათვის სწავლება ასევე სასარგებლო იქნება განათლების სისტემისათვის.

რაც შეეხება ადგილობრივ მეწარმეებს. მათთვის სკოლებიც და სასწავლებლებიც პოტენიციური თანამშრომლების, კლიენტების ან ბიზნეს პარტნიორების ბაზაა. მოსწავლეთა მშობლები კი უკვე დღეს არიან ბევრი მათგანისთვის საინტერესო კლიენტები. ამდენად მათი ნაწილისთვის ამა თუ იმ ფორმით ადგილობროვი სკოლების და სასწავლებლების დახმარება წესით უნდა იყოს საინტერესო. ამისათვის კი მნიშვნელოვანია სკოლებმა მათ კარგი საშუალებები შეუქმნან თავისი თავის კარგად წარმოდგენისათვის და ასევე მათ მიერ გაღებული დახმარებიდან მაქსიმალური სარგებლის მისაღებად. მათი სტენდების მოწყობა სკოლაში, მათი დაფინანსებით შეძენილ ინვენტარზე, ტექნიკაზე მათი საფირმო ემბლემების დატანა,  მათი დახმარების შესახებ ინფორმაციის გავრცელება მშობლებს შორის და ა.შ.

მეთოდები მართლაც ბევრია. თუ მათ შესახებ საჭირო ცოდნას სკოლის დირექტორებს განათლების სამინისტრო ორგანიზებულად  მიაწოდებს, ასევე წაახალისებს სკოლებს უფრო აქტიურად იმუშაონ ამ მიმართულებით ამით ნელ-ნელა განათლების სისტემაში მნიშვნელოვანი სახსრების შემოდინებას შეუწყობს ხელს, რაც აუცილებლად აისახება როგორც სწავლების ხარისხზე ისე მთლიანად სისტემის ეფექტიანობაზე.

ამ მიზნის მისაღწევად ვფიქრობთ უმჯობესია:

1. დაფინანსებაში 27-28 წელზე უფროს, დაოჯახებულ, მინიმ 3-5 წლიანი სამუშაო, უპირატესად მენეჯერული გამოცდილების მქონე ადამიანებს მიენიჭოს უპიარეტასობა. სავარაუდოა, რომ ასეთებს უფრო მეტი მოტივი ექნებათ უკან დასაბრუნებლად, ვინაიდან მათთვის უცხოეთში დარჩენა უფრო რთული იქნება ბევრი მიზეზის გამო.

2. ასევე სასურველია აქცენტი ისეთებზე გაკეთდეს, ვინც ძალიან ცხადად ასაბუთებს, რატომ სჭირდება განათლების მიღება (საკუთარ ორგანიზაციაში დაწინეურებისთვის, ახალი საქმის დასაწყებად, ახალ ინდუსტრიაში გადასასვლელად და ა.შ.) ვინც ამას ვერ ახერხებს სავარაუდოდ დარჩენის სურვილიც დიდი აქვს და მიზეზიც.

3. სასწავლებლები, რომლებში სწავლასაც სახელმწიფო დააფინანსებს, ვფიქრობთ, არ უნდა იყოს ტოპ ათეულის და არც ოცეულის სასწავლებლები. ვინაიდან იქ სწავლება იმდენად უკეთესი არ არის, რამდენადაც ძვირია და თან რაც უფრო რეიტინგულია სასწავლებელი მით უფრო ნაკლები იქნება ახალგაზრდის საქართველოში დაბრუნების პერსპექტივა. ასევე ერთ დაფინანსებულზე უფრო ნაკლები იქნება თანხა, რაც უფრო მეტი ახალგაზრის დახმარების შესაძლებლობას შექმნის.

4. თუ ფონდი შესთავაზებს გარკვეულ სასწავლებლებს, რომ სწორედ მათთან სწავლას დააფინანსებს, იმ პირობით, რომ ისინი თავის მხირვ ფასდაკლებას გაუკეთებენ და ან დამატებით სტიპენდიას დაუნიშნავენ სტუდენტს, ამას ბევრი სასწავლებელი სიხარულით დათანხმდება. უკან დაბრუნების მსურველი ახალგაზრისთვის კი, ვინც განათლებას პრეზიდენტის ფონდის დახმარებით იღებს, არ უნდა იყოს ნაკლებად საინტერესო საბუთები სწორედ ფონდის მიერ შერჩეულ სასწავლებლებში გააგზავნოს.

5. ვფიქრობთ, ფოდმა უნდა მოითხოვოს დაფინანსებულებისაგან, რომ მათ მინიმუმ 3 წელი სწავლის დასრულების შემდეგ საქართველოში გაატარონ, წინააღმდეგ შემთხვევაში მნიშვნელოვანი ყოველთვიური თანხა უნდა დაეკისროთ ხელფასიდან გადასახდელად.

6. ასევე სასურველია, საქართველოში დაბრუნებულ ახალგაზრდებს ჰქონდეთ მოტივი ან ვალდებულება, მინიმ 1 წელი სახელმწიფო სტრუქტურაში ან არასამთავრობო სექტორში იმუშაონ.

7. ასევე, კარგი იქნება, თუ პრეზიდენტის ფონდის მიერ დაფინანსებულ ახალგაზრდებს დაევალებათ, თავის სასწავლებელში, სწავლის პერიოდში მინიმუმ ერთი მაღალი ხარისხის პრეზენტაციის მოწყობა საქართველოს, აქაური ბიზნეს კლიმატის და შესაძლებლობების შესახებ. პრეზენტაციას ალბათ აუცილებლად უნდა დასწეროს საქართველოს საელჩოს თანამშრომელი იმ ქვეყანაში და შეფასების სპეციალური ფორმა პრეზიდენტის ფონდშიც გადმოაგზავნოს.

კრიტერიუმები ისევე, როგორც დაფინანსების სანაცვლო ვალდებულებები ალბათ სხვაც უნდა იყოს, თუმცა ჩვენ ვეცადეთ შედარებით მნიშვნელოვნები გამოგვეყო, რომელებიც, ჩვენი აზრით, განსაკუთრებით ემსახურება პროცესის მიზნებს.

მეორეს მხრივ რაც უფრო ბევრი საკითხი იქნება გამოყოფილი განსაკუთრებულად პრიორიტეტულის სტატუსით სავარაუდოა, რომ მით ნაკლები იქნება ალბათობა იმისა, რომ რომელიმე მათგანი და განსაკუთრებით კი ყველაზე მნიშვნელოვნები მათ შორის სათანადოდ გადაიჭრება.

ჩვენის აზრით სამინისტროს წინაშე მდგარ ამოცანებს შორის განსაკუთრებული პრიორიტეტი უნდა მიენიჭოს შემდეგ სამს:

ა) სახელობო - პროფესიულ ტექნიკური სწავლების შექმნა და განვითარება - ეს უნდა იყოს სამინისტროს უპირველესი ამოცანა. მისი გადაწყვეტისათვის განსაკუთრებული ძალისხმევა იქნება საჭირო ვინაიდან ეს არამარტო ყველაზე მნიშვნელოვანი, არამედ ყველაზე რთული ამოცანაც არის სამინისტროს წინაშე მდგარ ამოცანებს შორის. შესაბამისად რაც მეტ საკითხებზე გაიფანტება სამინისტროს მენეჯმენტის ყურადღება ამ თემას წინ წაწევის უფრო ნაკლები შანსი ექნება.

აღნიშნულიდან გამომდინარე საჭიროა სამინისტროს განემარტოს, რომ მიუხედავად ბევრი მიმდინარე საკითხისა სწორედ ამ მიმართულების განვითარება უნდა იყოს უმთავრესი ინდიკატორი არსებული მენეჯმენტის მოღვაწეობის შესაფასებლად.

მიმართლება მნიშვნელოვანია იმდენად რამდენადაც მას ახალგაზრდების უდიდეს ნაწილს შეუძლია დასაქმებაში და თვითასაქმებაში დაეხმაროს რაც დღეს მთელი ქვეყნისთვის არის უმთავრესი ამოცანა.

სახელობო სწავლების განვითარების ხაზი ამ პროცესში კომერციული სტრუქტურების ჩართვის გზების და მოტივების მოძებნაზე გადის. ვინაიდან სწორედ კერძო კომპანიებს შეუძიათ უზრუნველყონ ეს პროცესი საჭირო ფინანსებით, საჭირო მასწავლებლებითაც და სწავლების მეთოდებითაც. ისევე როგორც სასურველი გახადონ ამ ტიპის სწავლება როგორც მოზარდების ისე მათი მშობლებისთვის.

ბ) სკოლის პედაგოგიური კორპუსის კვალიფიკაციის და მოტივაციის ამაღლება - მეორე უმნიშველოვანეს ამოცანად დგას სამინისტროს წინაშე. ამ ამოცანის გადაწყვეტაშიც მრავალი კონკრეტული ნიუანსია მოსაგვარებელი, თუმცა ერთ ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი მათ შორის არსებული ასაკიანი პედაგოგების უზრუნველყოფაა ღირსეული სიბერისათვის საჭირო პირობებით. რამაც შესაძლებელი უნდა გახადოს ახალი სისხლის, ახალი მეთოდების, ახალი ძალის შესვლა სკოლებში რაც თავის მხრივ ბევრად გაზრის მოტივაციასაც, გაადვილებს სწავლების მეთოდების განვითარებას და ბავშვებისთვისაც უფრო საინტერესო გახდება სწავლა.

სწორედ ამ პრობლემის მოსაგვარებლად ძალისხმევის მიმართვა დღეს ბევრად უფრო მნიშვნელოვანია ვიდრე თუნდაც ატესტაციები. ვფიქრობთ ჯერ ეს საკითხი უნდა მოგვარდეს და მერე დაიწყოს უფრო აქტიური ზრუნვა კვალიფიკაციის ამაღლებაზე და სწავლების მეთოდების გაუმჯობესებაზე.

გ) მესამე და ასევე უმნიშნელოვანესი ამოცანა, რომელიც დღეს სამინისტროს წინაშე დგას - დაეხამროს რაც შეიძლება მეტ ახალგაზრდას მიიღოს საუკეთესო უმაღლესი, სამაგისტრო განათლება მსოფლიოს მაშტაბით.

საქართველოში არსებული უმაღლესი სასწავლებლები ასე თუ ისე მიხედავენ თავის საქმეს. იქაც ბევრი პრობლემაა, მაგრამ, ჩვენის აზრით, სამინისტრომ უნდა იზრუნოს რაც შეიძლება მეტ ადამიანს გაუხსნას უფრო ხარისხიანი სამაგისტრო განათლების მიღების კარი უცხოეთის ქვეყნებში.

ამ ამოაცანის გადაწყვეტა არ ნიშნავს ადგილობრივი უმაღლესი სასწავლებლების როლის და ფუნქციის დაკნინებას. მათ ყველა შემთხვევაში დარჩებათ დიდი ბაზარი, თუმცა რაც უფრო ადვილი იქნება უცხოეთში სასწავლებლად წასვლა სწავლების მით უფრო მაღალი ხარისხი იქნება საჭირო ადგილობრივი უმაღლესი სასწავლებლებისათვის.

შესაბამისად ამ საკითხს განსაკუთრებული ყურადღება უნდა დაეთმოს. ამოცანის გადაწყვეტისათვის კი აუცილებელია:

1. უცხო ენების სწავლების ხარისხის მკვეთრი გაზრდა სკოლებში, განსაკუთრებით იმ ენების, რომელთა ცოდნაც უფრო ადვილს გახდის ხარისხიანი განათლების მიღებას. ცალკეული ქვეყნები, მაგ. საფრანგეთი, გერმანია, დიდი სიამოვნებით თვითონაც ჩაერთვება ფრანგული ენის სწავლების ხარისხის ამაღლების პროგრამაში. მით უმეტეს რომ ძალიან ბევრი მიამრთულებით საფრნაგეთშიც და გერმანიაშიც მართლაც საუკეთესო განათლების მიღება შეიძლება.

2.  ფინანსური რესურსების მობილიზაცია ახალგზარდების სწავლის დასაფინანსებლად. ამ საკითხში ძალიან ბევრ ქვეყნას გააჩნია კარგი გამოცდილება, მათ შორის კერძო კომპანიებიდან, მეცენატებიდან, თვითონ უცხოური სასწავლებლებიდან და ფონდებიდან რესურსების მოსაზიდად. საჭირო იქნება მათი კარგი შესწავლა და გადმოტანა საქართველოში.

3. უცხოური სასწავლებლების და დასაფინანსებელი ახალგზარდების შერჩევის სწორი კრიტერიუმების და პროცესის ორგანიზება, რომელიც სასწავლებლად წასვლას უფრო მეტად შესაძლებელს გახდის იმ ახალგაზრდებისათვის ვისი დაბრუნების ალბათობაც უფრო მაღალია.

ეს ბოლო საკითხი  მნიშვნელოვანია იმდენად, რამდენადაც რაც უფრო პრესტიჟული იქნება სასწავლებელი რომელსაც დაუფინანსებენ და რაც უფრო ახალგზარდა იქნება ადამიანი ვისაც დაუფინანსებენ სწავლას მით უფრო ნაკლები იქნება იმის ალბათობა რომ ის ადამიანი უკან დაბრუნდება და ასევე მით უფრო ნაკლები ადამიანი მიიღებს დაფინანსებას. შესაბამისად სასწავლებლები უნდა შეირჩეს ისე, რომ სწავლის ხარისხის მაღალი ქონდეს, თვითონაც დააფინანსოს (ან შეღავათი გაუკეთოს ბავშვებს) და ფასიც იმდენი იყოს, რომ რაც შეიძლება მეტ ადამიანს მიეცეს მობილიზებული ფონდებით სამაგისტრო განათლების მიღების შესაძლებლობა.

დღევანდელი პრაქტიკა ცხადად მიუთითებს, რომ კრიტერიუმების და პროცესის შეცვლა სწრაფად არის საჭირო თუნდაც იმ რესურსების უფრო ნაყოფიერად გამოსაყენებლად, რომელიც უკვე იხარჯება ამ მიმართულებით.

მომავალ ინსაითებში ვეცდებით კიდევ უფრო დეტალურად განვიხილოთ რა გზებისა და მეთოდების გამოყენება შეიძლება იყოს მიზანშეწონილი ამ ამოცანების გადასაწყვეტად განათლების სამინისტროსთვის.

მაქსიმალურად შეუწყოს ხელი საქართველოში ჯანსაღი ფასეულობების, შრომისუნარიანი, განათლებული ახლგაზრდა თაობის ჩამოყალიბებას.

მისი მთლიანი საქმიანობა სწორედ ამ მისიის რეალიზაციას უნდა ემსახურებოდეს რაც პირველ რიგში იმას ნიშნავს, რომ მინიმუმამდე უნდა შეამციროს ძალისხმევა ყველა იმ მიმართულებით რომელიც ამ კონკრეტული მიზნისკენ არ არის მიმართული.

მისიის ფორმულირებაში რამოდენიმე საკითხი ითხოვს განსაკუთრებულ ყურადღებას. კერძოდ:

ა) განათლების სამინისტროს მთავარი მიზანი არ არის განათლების სისტემის შექმნა და განვითარება, რაც როგორც წესი ნიშნავს ხოლმე რაღაცნაირი სისტემის შექმნას და რაღაცა მიმართულებით მის განვითარებას, რაც ხშირად ის არ არის და იქით არ მიდის რაც უნდა იყოს და საითაც უნდა მიდიოდეს. სწორედ ამიტომ მისიაში მიზანშეწონილია დაფიქსირდეს, რომ უბრალოდ სისტემის შექმნა და განვითარება კი არა, არამედ ისეთი სისტემის შექმნა და განვითარებაა ამოცანა, რომელიც კონკრეტულ მიზანს ემსახურება. მისიაში კი დაფიქსირდეს მიზანი რომლის მიღწევის შესაძლებლობასაც ეს სისტემა და მისი განვითარება უნდა იძლეოდეს.

ბ) მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენი სამინისტროს დასახელებაში მეცნიერებაც ფიგურირებს ეს იმას არ ნიშნავს რომ საქმიანობის ეს მიმართულება ამ მისიას არ შეესაბამება. სამეცნიერო მიმართულების განვითარება, უპირველეს ყოვლისა, ნიშნავს იმ ახალგაზრდების დახმარებას ვისაც სამეცნიერო მუშაობის სურვილი და უნარი აქვთ იმუშაონ მათთვის საინტერესო თემებზე იქ სადაც ეს ყველაზე მეტი საზოგადოებრივი სარგებლის შექმნის საფუძველი გახდება. რაც ადგილობრივ სამეცნიორო კვლევების განვითარებაზე არანაკლებ ასეთი ადამიანების უცხოეთში წასვლის და იქ მოღვაწეობის ხელშეწყობას გულისხმობს, განსაკუთრებით იმ დარგებში სადაც ჩვენ პრაქტიკულად არანაირი ბაზა ადგილზე არ გვაქვს.

გ) მიუხედავად იმისა, რომ განათლების სისტემა წესით თითქმის ყველა ასაკის ადამიანს ემსახურება და ეხმარება, მინიმუმ ჩვენს შემთხვევაში მიზანშეწონილია მკაფიოდ გამოიყოს აქცენტი სწორედ ახალგაზრდა თაობაზე რაც რესურსების სიმცირის პირობებში ძალისხმევას უფრო მიზანმიმართულს გახდის იმ სეგმენტზე, ვისაც ერთის მხრივ ყველაზე მეტად სჭირდება დღეს დახმარება იმაში, რომ საზოგადოების ღირსეულ და ღირებულ წევრად ჩამოყალიბდეს, და მერეს მხრივ ვიზეც ძალისხმევის მიმართვა ყველაზე მეტ შედეგს იძლევა დღეს.

დ) ღირებულებათა სისტემის ფორმირების პროცესი ძირითადად ემთხვევა სასკოლო ასაკს. ვინაიდან მოზარდები ყველაზე დიდ დროს სწორედ ამ დაწესებულებაში ატარებენ, ასევე სწორედ სკოლებში ყველაზე ადვილია მათ ფასეულობათა სისტემაზე მიზანმიმართული ზემოქმედება ვის თუ არა განათლების სამინისტროს უნდა დაეკისროს პასუხისმგებლობა ადამიამების საზოგადოების ჯანსაღ წევრებად ჩამოყალიბებაზე. სამხუხაროდ ეს საკითხი დღეს ფაქტიურად უპატრონოდ არის მიტოვებული რის ერთ ერთი მიზეზი ალბათ ისიც არის, რომ განათლების სამინისტროს მკაფიოდ არ აქვს დაფიქსირებული ვალდებულებები და პასუხისმგებლობა ამ მიმართულებით. სწორედ ამიტომ სასურველია ეს საკითხია მისიაში ძალიან მკაფიოდ იყოს დაფიქსირებული.

ე) იგივე სიტუაციაა ახალგაზრდების შრომისუნარიანობასთან დაკავშირებით. ადამიანებში შრომის, მუშაობის, შემოქმედების პროცესის მიმართ დამოკიდებულებაც იმავე ასაკში ყალიბდება. ამდენად ის, რომ მათ შეეძლოთ და უყვარდეთ შრომა ამაზეც განათლების სამინისტრომ უნდა იზრუნოს. შესაბამისად მოზარდებთან და სტუდენტებთან მუშაობის ძირითადი თუ კლასკარეშე პროგრამები ისე უნდა იყოს აგებული რომ ამ დამოკიდებულებას და საბაზისო ჩვევებსა თუ უნარებს სწორად აყალიბებდეს ადამაინებში. ამიტომ აღნიშნული საკითხის მისიაში ასახვაც ასევე საჭიროა.

3) და რა თქმა უნდა განათლება, თუმცა სამწუხაროდ სამინისტროსთვის დღეს დღეობით განათლება მხოლოდ სასკოლო და საუნივერსისტეო განათლებაზე ზრუნვას გულისხმობს და ისიც მხოლოდ საქართველოში (უმეტესად თბილისში).  განათლებული ახალგაზრდა თაობის ჩამოყალიბებაზე ზრუნვა ნიშნავს მისცე ახალგაზრდების რაც შეიძლება დიდ ნაწილს საშუალება ისწავლონ ის რაც მათ ჭირდებათ, შეუძლიათ და ღირებულია საზოგადოებისათვის იქ სადაც ეს მეტად არის მოსახერხებელი. ანუ განათლების სამინისტრო სხვა საკითხებთან ერთად უნდა ცდილობდეს ადგილებზე პროფესიულ ტექნიკური განათლების განვითარებას (რაც მოსწავლეთა დიდი ნაწილისათვის ყველაზე მეტად ღირებული შეიძლება იყოს), ასევე მაქსიმალურად უნდა ცდილობდეს დაეხმაროს მათ ვისაც სწავლის გაგრძელება უცხოეთში შეუძლია, უნდა და სჭირდება. სწორედ განათლების სამინისტრო უნდა იყოს ორგანიზაცია რომელიც მათ ამ საქმეში ორგანიზებულად შეუწყობს ხელს.

აღნიშნული დანიშნულების შესასრულებლად სამინისტროს წინაშე საქმიანობის სხვადასხვა ეტაპზე სხვადასხვა მნიშვნელობით, მაგრამ მუდმივად დგას რამოდენიმე მთავარი ამოცანა. რომლებია ისინი და რას უნდა აკეთებდეს სამინისტრო მათ გადასაჭრელად ამ საკითხზე ჩვენს აზრს შემდეგ ინსაითებში მოგახსენებთ.