ნებისმიერ ორგანიზაციაში, რომელსაც დამფუძნებელი მართავს, ზრდასთან ერთად დგება მომენტი, როდესაც კომპანიის არათუ განვითარებისთვის, გადარჩენისთვისაც კი უმთავრესი მამოძრავებელი ძალა ხელმძღვანელზე შექმნილი პასუხისმგებლობის წნევა ხდება.

იქიდან გამომდინარე, რომ დამფუძნებლები ასეთ წნევას საკუთარ თავს ვერ უქმნიან, აუცილებელია, ორგანიზაციამ დაქირავებული ხელმძღვანელით მათი ჩანაცვლების პროცესი დაიწყოს. რაც უფრო დაგვიანდება ამ პროცესის დაწყება, მით უფრო რთული და რისკიანი იქნება მისი განხორციელება.

იმისათვის, რომ ცვლილებებს ორგანიზაციისთვის მინიმალური რისკი ახლდეს, ამ პროცესის დროულად დაწყებასთან ერთად, აუცილებელია, რომ ის თანმიმდევრულად და კარგად ორგანიზებულად განხორციელდეს.

ორგანიზაციების მიერ თვითღირებულებაზე დამატებული ფასნამატით განსაზღვრული ფასი, ერთი შეხედვით, ბიუჯეტის მართვისთვის ხელსაყრელი ჩანს, თუმცა, რეალურად, ან მოგების, ან მომხმარებლების დაკარგვას იწვევს.

თუ საბაზრო ფასი თვითღირებულებას პლუს სასურველ მარჟაზე დაბალია, ორგანიზაციამ უნდა გადაწყვიტოს, რა შეცვალოს პროდუქტში ან საერთოდ ამოიღოს გაყიდვიდან.

ძირითადად, ასეთ შემთხვევაში ჩვენი დავალება ან საერთოდ არ სრულდება, ან მისი შესრულება ჩვენგან რეგულარულ მოკითხვას და დაძალებას საჭიროებს. 

ამიტომ, რაც უფრო მეტად გახდება თანამშრომელი იდეის ინიციატორი, ან თანაავტორი მაინც, მით უფრო გაიზრდება მისი მოტივაცია, შესრულების სისწრაფეც და ხარისხიც.

ეს რისკი განსაკუთრებულად მნიშვნელოვანი ხდება სტრატეგიული როლების დაკომპლექტებისას, ვინაიდან ამ შემთხვევაში არასწორი კადრის აყვანით მიღებული ზიანი კიდევ უფრო დიდია. სანდო რეკომენდაციის გარეშე კი უფრო რთულდება იმ პიროვნული და პროფესიული თვისებების ამოცნობა, რომლებიც კრიტიკულად მნიშვნელოვანია ვაკანტური პოზიციისთვის. 

იმისათვის, რომ ორგანიზაცია კანდიდატის შესაბამისობაში დარწმუნებული იყოს, სასურველია, შერჩეულ კანდიდატზე მოიძიოს მაქსიმალურად ობიექტური რეკომენდაციები, ან პირდაპირ სანდო რეკომენდატორების მეშვეობით სცადოს სწორი კანდიდატის პოვნა. ადამიანებს, რომლებიც იცნობენ პოტენციურ კანდიდატს — როგორც თანამშრომელს, როგორც დაქვემდებარებულს, ან როგორც ზემდგომს — უფრო კარგად შეუძლიათ მათი შესაძლებლობების შეფასება.

ამავდროულად კი, ამით დისკომფორტს არ განიცდიან, რადგან დაზოგილ ყურადღებასა და ენერგიას მათთვის უფრო საინტერესო, საყვარელ საქმეს, ან ძვირფას ადამიანებს მოახმარენ.

ასე რომ, მოგვწონს ეს დამსაქმებლებს თუ არა, და მიგვაჩნია თუ არა სამართლიანად, თანამშრომელთა მოტივაციასთან დაკავშირებული გადაწყვეტილებების მიღებისას ამ მოცემულობის გათვალისწინება გაცილებით მომგებიანი იქნება.