სხვა ბაზრების შესწავლა, გაფართოებისთვის ქვეყნების სწორად შერჩევა, იქ პარტნიორების სწორად მოძიება და დაინტერესება, საკუთარი პროდუქტებისა და სერვისების სწორად პრომოცია – ეს ის ამოცანებია, რომლებიც ყველა კომპანიას აწუხებს, ვინც ექსპორტის მიმართულებით გაზრდას ცდილობს. როგორც ცალ-ცალკე, ისე ასოციაციებით ისინი ამ ამოცანების გადაჭრას გაცილებით რთულად ახერხებენ, ამიტომ ბანკების დახმარება ნამდვილად შეუწყობდა მათ ამაში ხელს. 

არადა, ბანკებისთვის მათი კლიენტების პოტენციური ბაზრების კვლევა, იქ მათი მხარდაჭერის ოფისების შექმნა და ექსპორტის გასაზრდელად სხვა ტიპის საკონსულტაციო, საინფორმაციო თუ სხვა სახის სერვისების შეთავაზება დიდ სირთულეს, წესით, არ წარმოადგენს. 

ასე კი ისინი ყველაზე მეტად შეუწყობდნენ ხელს როგორც საკუთარ, ისე ქვეყნის ეკონომიკის ზრდას, რაც, რეალურად, მათი უპირველესი დანიშნულებაა. 

„სინერჯი ჯგუფი“ ორგანიზაციებს განსაკუთრებულად რთული სტრატეგიული და ორგანიზაციული ამოცანების შესწავლაში, დამუშავებასა და გადაწყვეტაში ეხმარება.

ბანკებში ძალიან ბევრი ენერგია, ემოცია და ზრდის შესაძლებლობა სწორედ იმის გამო იკარგება, რომ საკრედიტო რისკების მართვის სამსახურები ამბობენ „არა“-ს და ასაბუთებენ კიდეც ამას, თუმცა, არ ეძებენ გამოსავალს, თუ რა პირობებით და როგორ შეიძლება დაკრედიტება ისე, რომ საკრედიტო რისკი დასაშვებ ჩარჩოებში დარჩეს.

რისკების დანახვა და „არა“-ს დასაბუთება ბევრად ადვილია, ვიდრე რისკის მართვის გზის მოძიება. როდესაც სპეციალისტები „არა“-ზე არიან კონცენტრირებული და საქმიანობაში ამით იფარგლებიან, ერთი მხრივ, ბანკის ზრდის მიმართულებით ვინც მუშაობს, იმათ საქმიანობასაც მნიშვნელოვნად უშლიან ხელს და თვითონაც ვეღარ ვითარდებიან რისკის მართვის გზების, მიდგომების, მეთოდებისა და ტექნოლოგიების თვალსაზრისით.

სწორედ ეს არის ერთ-ერთი მიზეზი იმისა, თუ რატომ რჩება ქონებით უზრუნველყოფა საკრედიტო რისკების დაზღვევის უმთავრეს გზად. ეს, თავის მხრივ, საბანკო სისტემას აფერხებს, რომ ქვეყნის ეკონომიკის ზრდას ისე შეუწყოს ხელი, როგორც ევალება.

მხოლოდ იმიტომ კი არა, რომ წამყვანი ბანკები დღეს ყველაზე კარგად ავითარებენ კადრებს, არამედ იმიტომაც რომ მაღალი და საშუალო და დაბალი რანგის თანამშრომლებს შორის ძალიან დიდი განსხვავებაა ჯამურ წლიურ ანაზღაურებაში.

მეორე მხრივ, რატომ უნდა იყოს ეს პრობლემური? მენეჯმენტმა მოახერხა და კომპენსაციის კარგი სქემები შეათანხმა სამეთვალყურეო საბჭოებთან. კარგად იმუშავეს და, შესაბამისად, შეთანხმებული სქემით დაიმსახურეს კიდეც ის, რასაც იღებენ. ერთი შეხედვით, ყველაფერი სამართლიანადაა.

მაგრამ თანამშრომლები, რომლებიც ამას ხედავენ, თვლიან, რომ შედეგში მათაც მიუძღვით გარკვეული წილი – არც ისე მცირე. მათი ანაზღაურება საბაზროსთან შედარებით შესაძლოა მაღალიც კია, მაგრამ არასამართლიანად დაბალია, ბანკის მოგების გათვალისწინებით და ხელმძღვანელების ანაზღაურებასთან შედარებით.

ამასთან, ინფორმირებული თანამშრომლების აზრით, მენეჯმენტის შეფასების ინდიკატორები ისეა დადგენილი, რომ ისინი მოგებას, და შესაბამისად არც საკუთარ ბონუსებს, არ შეამცირებენ თანამშრომლებისთვის ანაზღაურების გაზრდის ხარჯზე; ეს კი მათ გულისწყრომას და წასვლის სურვილს კიდევ უფრო აძლიერებს.

შრომის ანაზღაურების სისტემა ისე უნდა იყოს აწყობილი, რომ ის არა მარტო საბაზროს შესაბამის კომპენსაციას უზრუნველყოფდეს, არამედ სამართლიანიც იყოს თანამშრომლების უდიდესი ნაწილის აღქმაში.

მოგების დაბეგვრის მოქმედი მოდელი იურიდიული პირების განკარგულებაში მეტ გაუნაწილებელ მოგებას აგროვებს, რაც დროთა განმავლობაში თავისუფალი, ლიკვიდური სახსრების გარკვეული სიჭარბის საფუძველიც გახდება.

ეს თავისუფალი რესურსი გარკვეულ დონეზე დღესაც არსებობს, თუმცა პირობებში ჯერჯერობით, როგორც წესი, დეპოზიტის პროცენტია გადამწყვეტი. ბანკები, ძირითადად, თავისივე კლიენტ იურიდიულ პირებს ინდივიდუალურად ელაპარაკებიან, თუ რა პროცენტს გადაუხდიან ნაშთზე და ასე ახერხებენ მათი სახსრების შენარჩუნებას.

სავარაუდოა, რომ ამ რესურსზე კონკურენცია სულ უფრო გაიზრდება, რაც ნიშნავს, რომ პროცენტთან ერთად, დამატებითი პირობებიც და პროდუქტის გაყიდვების მიდგომაც მნიშვნელოვანი გახდება. განსაკუთრებით საშუალო და შედარებით მცირე ზომის კომპანიებისთვის, რომლებზეც პერსონალური მიდგომით მუშაობა ბანკებს ძირითადად უჭირთ.

რა სხვადასხვა სარგებელს შესთავაზებს ბანკი დეპოზიტის მქონე იურიდიული პირების დამფუძნებლებს, მენეჯმენტს, თანამშრომლებს, სარგებლის დათვლის როგორ სქემებს გამოიყენებს, როგორ ლიკვიდობას ან ამ დეპოზიტით უზრუნველყოფილ რა საკრედიტო პროდუქტებს შესთავაზებს, ასევე, რა მიდგომებს გამოიყენებს მისი არა-კლიენტი კომპანიებისგან დეპოზიტების მოსაზიდად – სავარაუდოდ, ამაზე იქნება დამოკიდებული ამ რესურსების ბანკებს შორის გადანაწილება.

ახალი პროდუქტის ან საპროდუქტო კატეგორიის, ან პაკეტის მომზადება და ბაზარზე შეტანა, გაყიდვების სწორი სტრატეგიის შემუშავება და პროდუქტის გრძელვადიანი წარმატებისთვის საჭირო ორგანიზაციული (როგორც სტრუქტურული, ისე სამოტივაციო) უზრუნველყოფა რთული მმართველობითი ამოცანაა და სასურველი შედეგის მისაღებად სწორი პროცესით და მიდგომით გადაწყვეტა სჭირდება.

„სინერჯი ჯგუფი“ ორგანზაციებს რთული მმართველობითი ამოცანების გადაწყვეტაში ეხმარება. უფრო დეტალური ინფორმაცია კლიენტებისა და პროექტების შესახებ, მათ შორის, კონკრეტულად საფინანსო სფეროში, შეგიძლიათ იხილოთ აქ.

ეს ავტომატურად იმას ნიშნავს, რომ ამ სესხის პირობები მათი ბიზნესის სპეციფიკას და საჭიროებებს არ ითვალისწინებს არც გაცემის, არც დაფარვის და არც უზრუნველყოფის ნაწილში.

ეს კი ავტომატურად იმას ნიშნავს, რომ თუ ვინმე უკეთეს პროდუქტებს შექმნის და სწორად გაყიდის, მინიმუ 2-3 ასეული მილიონის ოდენობის პორტფელი შეიძლება ორ-სამ წელიწადში შექმნას.

დიდ ბანკებს, სავარაუდოდ, ეს საკითხი დიდად არ აინტერესებთ, მაგრამ მიკროსაფინანსო ორგანიზაციები, რომლებიც ლომბარდული ოპერაციებით არიან დაკავებული, თუ ვიწრო სექტორულ გუნდებს შექმნიან თითოეული სექტორისთვის, სწორად განსაზღვრავენ დაკრედიტების პირობებს, ბიზნესის სპეციფიკის მაქსიმალური გათვალისწინებით, და ამ გუნდებში როგორც მოტივაციის სქემებს, ისე მუშაობის მეთოდოლოგიას სწორად ააწყობენ, ადვილად შეძლებენ ამ ბაზრის ათვისებას.

„სინერჯი ჯგუფი“ მზად არის მიკროსაფინანსო ორგანიზაციას, რომელიც ამ მიმართულებით მუშაობით დაინტერესდება, ქმედითი მხარდაჭერა გაუწიოს როგორც სექტორების სწორად შერჩევაში, ისე სექტორების მიხედვით დაკრედიტების პირობების შემუშავებაში, ასევე გუნდების სტრუქტურის, მოტივაციის სქემებისა და მუშაობის მეთოდოლოგიის ჩამოყალიბებაში.

ჩვენი გამოცდილება საფინანსო ორგანიზაციებთან მუშაობის კუთხით შეგიძლიათ იხილოთ აქ.