ორგანიზაციაში საჭირო მნიშვნელოვანი კომპეტენციების შევსების ყველაზე გამართლებული გზა არსებულ თანამშრომლებში პოტენციალის აღმოჩენა და მათი განვითარების სტიმულირებაა. თუმცა, მიუხედავად იმისა, რომ ხელმძღვანელების უმეტესობა ბევრ ნიჭიერ და პერსპექტიულ თანამშრომელს ამჩნევს, მაინც უჭირთ, ამ პოტენციალის სწორად ათვისება. ადამიანების გაზრდა კი მათთვის მუდმივად მზარდი და, ამავდროულად, პასუხისმგებლობების მოზომილად დელეგირებითაა შესაძლებელი.

ასეთ დროს თანამშრომელს მისთვის დელეგირებული საქმის მიმართ მფლობელობის განცდა უყალიბდება — ეს მისი პირადი გამოწვევა ხდება, რაც რადიკალურად ცვლის მის დამოკიდებულებას. ამ პროცესში ის სწავლობს ბუნდოვან სიტუაციებში გზის დამოუკიდებლად გაკვალვას, და მიზნის მისაღწევად დახმარების თხოვნასაც აღარ ერიდება.

როდესაც პასუხისმგებლობა მოზომილია, მაგრამ მზარდი, ის საკმარისია იმისთვის, რომ ადამიანი რუტინას გასცდეს და ახალი უნარები შეიძინოს, თანაც ისე, რომ სტრესისგან არ გადაიწვას. ისიც ბუნებრივია, რომ ამ პროცესში თანამშრომლები შეცდომებსაც დაუშვებენ, მაგრამ თუ ხელმძღვანელები მათ საკმარის თავისუფლებას მისცემენ, შეცდომებზე ბევრად უფრო კარგად და ბევრად უფრო სწრაფად ისწავლიან.