ზევიდან ქვევით ჩაშლილი და ჩაშვებული გეგმებით ორგანიზაციის მართვა საშუალო და გრძელ ვადაში გეგმის ხარისხსაც ამცირებს, მიღწეულ შედეგებსაც და ორგანიზაციასაც მრავალმხრივ ზიანს აყენებს.

ზევიდან ქვევით ჩაშვებული გეგმების ყველაზე დიდი ნაკლი ის არის, რომ შემსრულებლები მათზე პასუხისმგებლობას არ გრძნობენ. დაგეგმვის პროცესშიც ყველაფერს აკეთებენ მათ შესამცირებლად და რასაც არ უმცირებენ, იმაზეც პოზიციას წინასწარ აფიქსირებენ, რომ არ სჯერათ და არ ეთანხმებიან, რომ შესრულებადია. 

ამის ნაცვლად მნიშვნელოვანია, რომ შემსრულებელი ერთეულები საკუთარ გეგმას თვითონ აკეთებდნენ. მხოლოდ ასეთ შემთხვევაში იგრძნობენ ისინი პასუხისმგებლობას შეთანხმებულ გეგმებზე და ყველაფერს გააკეთებენ მათ შესასრულებლად. 

ის, რომ დაგეგმვა ამ პრინციპით აეწყოს, მნიშვნელოვანია პირველმა პირმა დაგეგმვის დასაწყისში ერთი ან ორი მთავარი ორიენტირი მისცეს გუნდს. მიზნები, რომელთა მიღწევის შემთხვევაში ჩაითვლება, რომ ორგანიზაციამ კარგი შედეგები დადო. 

ამის შემდეგ შემსრულებლებს უნდა მიეცეთ თავისუფლება, მოამზადონ გეგმები, რომლებიც დაძაბულ, მაგრამ შესრულებად გეგმებად მიაჩნიათ. 

პირველმა პირმა კი მთელი ძალისხმევა მათთან ოპონირებაზე უნდა დახარჯოს. იმისათვის, რომ განხილვისას გეგმის ავტორებთან მსჯელობით მათ მაქსიმალურ გაუმჯობესებას მიაღწიოს. ოღონდ მხოლოდ იმ დონეზე რა დონეზეც თვითონ დაეთანხმებიან.