ამის თავიდან ასარიდებლად პრობლემა უნდა განვიხილოთ როგორც არა პიროვნების, არამედ როლის შეფასების და მართვის საკითხი. დამფუძნებელს გაუჭირდება იმის თქმა, რომ რაღაც არ მოსწონს ახლობელში, მაგრამ ბევრად ადვილია იმაზე საუბარი, თუ რა შედეგებს ელის კომპანია ამ პოზიციისგან და რა მაჩვენებლებს უნდა აღწევდეს და ვერ აღწევს.

დირექტორისთვის წინასწარ უნდა შევიმუშავოთ მკაფიო მიზნები და შეფასების კრიტერიუმები, რომლებზეც ორივე მხარე შეთანხმდება. კომპანიაში მნიშვნელოვანია დაცული იყოს სამართლიანობის განცდა. დეტალური ვალდებულებები კი დამფუძნებელს ახლობლის დაზოგვის საშუალებას არ აძლევს და მისთვის მსუბუქი სტანდარტების რისკს ხსნის.

წესი ქაღალდზე დარჩება, თუ ის ყოველდღიურ პრაქტიკად არ იქცევა. ამიტომ საჭიროა დამფუძნებელსა და დირექტორს შორის რეგულარული სამუშაო შეხვედრები, სადაც მუშაობის შედეგები შეჯამდება. ასეთი შეხვედრები ორივე მხარეს აძლევს შესაძლებლობას, დროულად ისაუბრონ თავიანთ გამოწვევებზე.