ადამიანი, რომელიც შესასრულებელ დავალებებს წინასწარ არ გეგმავს, დიდი ალბათობით, ამ პროცესში დაიკარგება, რადგან, როდესაც ამოცანები წინასწარ სრულყოფილად არ არის გააზრებული და მოქმედება პირდაპირ იწყება, მიზნები ბუნდოვანი ხდება.

გეგმის გარეშე დროის უმეტესი ნაწილი ნაკლებად მნიშვნელოვან საქმეებზე იხარჯება, მთავარი და კრიტიკული ამოცანებისთვის კი რესურსი აღარ რჩება. გარდა ამისა, იმის მაგივრად, რომ პრობლემის სათავე მოიძებნოს, ხშირად, ეს პრობლემა ზედაპირულად გვარდება; ეს კი ერთსა და იმავე შეცდომებთან დაბრუნების დაუსრულებელ ციკლს ქმნის.

წინასწარი გააზრებისა და დაგეგმვის შემთხვევაში კი, შემსრულებელი უფრო ზუსტად აანალიზებს დავალებებს და პოულობს გამოსავალს, რომელიც პრობლემას საფუძვლიანად ჭრის. პრიორიტეტების მიხედვით რესურსების ეფექტიანი განაწილება კი საქმის დათქმულ ვადებში დასრულებას შესაძლებელს ხდის.